Home

De demonstratiefietsroute. 1975-1979 ()

Die fietsroute (PDF) moest vanaf Kijkduin naar Mariahoeve worden aangelegd en toen al kwam ons schraperige bestuur niet met de beste oplossing, maar met die hun het minste ging kosten en in dit geval het meeste zou besparen.
Wat was het geval?
De kosten van de fietsroute werden door het rijk betaald maar niet allen het wegdek, ook de rest van de infrastructuur, de lantaarnpalen, de riolering, kortom alles wat er maar te vervangen viel.
Dus in plaats van de toen nog niet geheel verpeste Laan van Meerdervoort te gebruiken, De Koningin Emmakade en dan de Elandstraat in, werd er een wangedrocht geschapen.

Die straten die op de lijst stonden met de duurste toekomstige kosten wat betreft herinrichting, riolering etc, werden daarin geperst en dus kwam dat ding in eerste instantie over de Mient, De Weimarstraat, het stukje Prins Hendrikstraat tot de Roggeveenstraat, de Roggeveenstraat zelf en dan die veel te smalle Witte de Withstraat in.  Hoeveel ongelukken zijn er inmiddels op de hoek van de Appelstraat voorgevallen en elders door het feit dat men als weggebruiker niet is ingesteld op fietsverkeer dat van 2 richtingen komt binnen de bebouwde kom?

En dat stukje Prins Hendrikstraat werd dan ook nog eens éénrichtingverkeer tot woede van de winkeliers. 
De wethouder was niet te vermurwen. 
Goh, wat een vreemde gewaarwording, het lijkt wel vandaag in plaats van 1979
.

Klik op een afbeelding voor een vergroting

De boosheid steeg tot het kookpunt en besloten werd dat onding dan maar eigenhandig te verwijderen En ’s nachts begon de door de winkeliers ingehuurde stratenmakerploeg aan het herstellen van de oude situatie. De wethouder, mevrouw mr. J.M. Klomp-Verhoeven kwam midden in de nacht nog naar de plek des onheils en stond nog te jammeren van “doet u het alstublieft niet, het máááág niet”, maar de wijkagent die vond het best en die liet ze gewoon hun gang gaan, hij hielp zelfs mee met een steenwagen. En toen was men nog wel in voor een grapje want die agent had zijn pet op de toonbank gelegd, en toen hij weg wilde gaan bleek die inmiddels redelijk gevuld te zijn met kleingeld. Afijn einde fietsroute, voor dat gedeelte dan.